معماری بافت

                                                                      
ویژگی های طرح های ماریو بوتا:
- دقت در توپوگرافی زمین و حساسیت به بوم گرایی
- توجه به سادگی در انتخاب الگو های معماری
-گرایش به فرم های هندسی
- تاکید بر مهارت های حرفه ای در اجرا
- ایجاد فضای سایه روشن در کارها
- دعوت طبیعت به داخل ساختمان با استفاده از فضای باز
- تعبیه نورگیر های مشابه در اکثر کارها
ماریو بوتا کار رسمی خود را در سال ۱۹۷۰ در لوگانو آغاز کرد. ساختمان های او اغلب آجری هستند در عین حالی که پهنه وسیعی از مصالح در کارهای او به کار گرفته می شود. هر زمان که او منطقه ای را برای خانه ای جدید در نقطه-ای بر می گزید، توجه شایانی به سایت مبذول می داشت و ملهم از علم به ساکنان قدیمی آن نقطه است.
حتی اگر به طور اتفاقی با یک ساختمان که ماریو بوتا طراحی کرده است برخورد کنیم محال است به حس عمیق حاصل از نظم ترکیبی آن پی نبریم.

                                                                       
گرایش به فرم های هندسی
گذشتگان همواره با بهره گیری از فرم های خالص هندسی مانند استوانه، مکعب و مثلث متساوی الاضلاع نوعی تضاد با طبیعت را نشان می دادند و با به کارگیری مصالحی که هرگونه دخل و تصرف مالکانه و تضاد با آهنگ طبیعت را رد می کند حضورشان را در طبیعت دارای نشان کرده-اند . اشکالی که به واسطه آنها می توان به شخصیت قدیمی چیزهای نو شکل بخشید، نشانگر زبان ترکیبی ماریو بوتا  است که در بیش از 40پروژه ساختمانی طی 30 سال آن را به خوبی اعمال کرده است.

ایجاد سایه  روشن در کارها
اگر از نقطه ای دورتر به کارهای بوتا نگاه کنیم خطوط هندسی را می بینیم که احجام اولیه را در مقابل منظره طبیعی پشت جدا می سازد و از حضوری خبر می دهد که هم غیر قابل انتظار است هم گذشته زمین را تعریف می کند.
خطوط قوی به وضوح بر مقطع فرمی سایه روشن در برابر محیط طبیعی پیرامونش تاکید دارند. سطوح به واسطه هندسه ای که نور را منعکس می کنند، مجسم شده اند.
سایه کنج شما را به درون فرا می خواند و از داخل، منظره های بسیاری که از دیدن آنها محروم شده ایم توسط خطوط ساده دیوارها و ستون ها شکل می گیرد.

                                                                     
دعوت طبیعت به داخل ساختمان
یکی از ویژگی های کارهای بوتا گشودگی-های بزرگ،حفاظت شده و عقب کشیده شده در قالب پنجره هاست و شکاف های کوچکی که پیوستگی های دیوار ها را قطع می کنند و به نقاط مناسب دارای امتیاز، تبدیل می شوند که از طریق آنها می توان فضای بیرونی را مشاهده کرد و حضور آنها را به داخل به گونه ای که برای شرایط قابل سکنی ضروری باشند، ترسیم کرد.
ترسیم ارتباطات توسط نورگیر های سقفی پیوسته ای که غالبا ساختمان را از طول به بخش هایی تقسیم می کند، تقویت می شود. این نور گیرها نه تنها نور دهی دارند بلکه وجود وقایع طبیعی مانند باران و برف را در فضای خارج نشان می دهند.

مهم ترین آثار ماریو بوتا: 
۱۹۶۷ مرکز ملی تحقیقات جوی در بولدر، کلرادو (ایالات متحده)،
۱۹۷۱ خانه‌های شخصی در کدنزو (Cadenazo ) ، ۱۹۷۰-۷۱ریوا سن ویتل (Riva San Vitale )،۱۹۷۱-۷۳ لیگرنتو(Ligornetto )،۱۹۷۵-۷۶ ستبیو (Stabio )، ۱۹۸۲لا کسا رتندا،  ۱۹۸۴مربیو سوپریوره (Morbio Superiore )-،۱۹۹۲ دارو(Daro )،۱۹۸۷ بانک استانی فریبورگئویس fribourgeoise، فریبورگFribourg (سوییس)،۱۹۸۷ خانه فرهنگ،چمبری Chambéry (فرانسه)

۱۹۸۷ خانه کتاب، تصویر و صدا فرآنکولرسایس میترراند François Mitterrand، ویللوربننVilleurbanne (فرانسه)،۱۹۸۸ لا بنکا دل گتردوLa Banca del Gotardo، لوگنو Lugano (سوییس)،۱۹۹۴ کلیسای سنت جین‌باتیست د مگنو Saint Jean-Baptiste dMogno، تسین Tessin (سوییس)،۱۹۹۴ موزه هنر مدرن، سن-فرانسیسکو (آمریکا)،۱۹۹۵ کلیسای جامع معاد La Cathédrale de la Résurrection، اوری (فرانسه)،۱۹۹۶ کلیسای سنتا ماریا دگلی آنجلی، مونته تمروو Monte Tamaro (سوییس) و موزه جین تینگولیJean Tinguely در بال،۱۹۹۸ سینگگ سیمبلیستا، دانشگاه تل آویو (اسراییل)،۱۹۹۹ موزه بنیاد مارتین بدمر، کلگنی (سوییس)،
۲۰۰۰ کلیسای ازنو دی سروزا Azzano di Seravezza (ایتالیا)،
۹۷۲-۷۷ مدرسه در مربیو اینفریرMorbio Inferiore و کنتن دود تسینcanton du Tessin (سوییس)